Ekspozycja prezentująca odkrycia dwóch sezonów wykopalisk archeologicznych prowadzonych na zamku w Kole w sierpniu 2019 r. i we wrześniu 2020 r. przez zespół naukowców z łódzkiej Pracowni Archeologicznej „Trecento” we współpracy z Instytutem Archeologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Przedsięwzięciem kierowali dr Tomasz Olszacki i prof. Artur Różański. Prace wspomagał wiceprzewodniczący rady kolskiego muzeum Piotr Śniegocki. Badania finansował Wielkopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków.

Wystawa przygotowana specjalnie na rocznicę lokacji dokonanej przez króla Kazimierza Wielkiego, budowniczego warowni. Ważnym elementem wystawy są insygnia władzy: korona, berło i jabłko – wypożyczone z Kowala, rodzinnego miasta monarchy oraz możliwość zapoznania się z tekstem dokumentu lokacyjnego, jaki dla Koła wydał 18 lipca 1362 r. król Kazimierz Wielki. Pozostałą część ekspozycji stanowią znaleziska. Podczas prac przy najstarszej części zamku, którą są pozostałości wieży mieszkalnej (donżonu) znajdującej się w północnej części, czyli rezydencji królewskiej, w wapiennej wylewce fundamentowej znaleziono monetę - kazimierzowski kwartnik (półgrosz) wybity w mennicy krakowskiej w latach 1367 – 1370. Bardzo rzadko spotykany i krótko emitowany. Z postacią króla na awersie i piastowskim orłem na rewersie. Z kolei podczas kolejnych prac badawczych prowadzonych w otoczeniu zamku znaleziono tysiące eksponatów, m.in. fragmenty ceramiki, w tym renesansowych kafli piecowych i zamkowych dachówek, elementów metalowych, grotów do bełtów kusz oraz okuć rycerskich pasów. Najcenniejszy jest pierścień należący do dostojnika lub króla Kazimierza Jagiellończyka, który na naszym zamku spotykał się z rycerstwem i szlachtą.

Znaleziskom archeologicznym towarzyszy bogata część ikonograficzna pokazująca jak zmieniał się zamek i jego otoczenie na przestrzeni minionych wieków oraz koski fajans okolicznościowy z wcześniejszych rocznic lokacji miasta.

Samorządowa Instytucja Kultury
Miasta Koło

Jesteś tutaj:
Archiwum wystawa Polska Wielkanoc

Polska Wielkanoc

Polska Wielkanoc - wystawa ze zbiorów Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, Muzeum w Łęczycy oraz Muzeum Technik Ceramicznych w Kole

Wielkanoc obfituje w zwyczaje ludowe i tradycje, z których cześć wciąż jest kultywowana, a cześć z nich zanika. Do ciągle obchodzonych należy zanoszenie palemek do kościoła na święcenie, malowanie pisanek, święcenie pokarmów i oblewanie się wodą w Śmingusa-Dyngusa. Niektóre tradycje i obrzędy przetrwały do dziś w zmienionej formie. Czym jest wybijanie żuru, chodzenie z Gaikiem, czy też kurek dyngusowy i dziady śmigusne można dowiedzieć się odwiedzając nasza najnowszą wystawę.

Zwyczaje i tradycje jakie znamy związane są z regionem, w którym się wychowaliśmy lub obecnie zamieszkujemy. W wielu regionach Polski są one nadal kultywowane, choć już w zmienionej formie. Świętowanie Wielkanocy rozpoczyna Niedziela Palmowa obchodzona tydzień przed Wielką Niedzielą. W rodzimej tradycji ludowej nieprzypadkowo palmy robione są z kwitnących wierzbowych gałązek tzw. bazi, bowiem uchodziły one za symbol płodności, sił witalnych i zdrowia. Jednak na ziemiach etnicznie polskich i należących niegdyś do naszego państwa występowały jeszcze inne rodzaje palm. Pierwszy z nich to palmy kurpiowskie, 2 nawet 3 metrowe konstrukcje zdobione na niemal całej długości bibułkowymi kwiatami, drugie to podhalańskie równie wysokie, zwieńczane wielkim bukietem z bazi, bukszpanu, sztucznych kwiatów i wstążek oraz mniejsze, wileńskie wykonywane z suszonych kwiatów i traw.

Kolejną tradycją jest zdobienie jajek, które jako główny atrybut Wielkanocy – jest uniwersalnym symbolem ciągłości życia, wyraża ideę nieskończonego, choć cyklicznego trwania. Te konotacje doskonale wpisują się w teologiczny wymiar świąt wielkanocnych – zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. W zależności od regionu pisanki zdobiono w różny sposób, wykorzystując wosk (technika batikowa), oklejając włóczką lub kawałkami materiału, albo wydrapaniem wzoru na wcześniej zabarwionym jajku. Wśród pisanek prezentowanych na wystawie można zobaczyć dziewiętnastowieczne pisanki z Lubelszczyzny, Polesia i Wołynia oraz huculskich z okresu międzywojennego.

Inne obrzędy związane z Wielkanocą odnoszą się do kilku dni przed - wybijanie żuru, czy też z drugim dniem świąt - Kurek dyngusowu i Dziady śmigusne.

Wystawę uzupełniają rzeźby i obrazy ludowych artystów. Motywy związane z męką, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa są popularne nie tylko w tzw. sztuce wysokiej, ale także w twórczości dawnych artystów ludowych i i współczesnych amatorów związanych ze środowiskiem wiejskim. Twórcy ci podejmowali i podejmują tę taktykę główne w rzeźbie, ale występuje ona także w malarstwie.

_____________________________________________________________________________

wystawa czasowa | czas trwania: 12 marca - 12 maja 2018

wernisaż: 21 marca 2018 / czwartek, godz. 14.00

W rodzimej
tradycji ludowej nieprzypadkowo palmy robione
są z kwitnących wierzbowych gałązek tzw. bazi,
bowiem uchodziły one za symbol płodności, sił
witalnych i zdrowia. Jednak na ziemiach etnicznie
polskich i należących niegdyś do naszego
państwa występowały jeszcze inne rodzaje palm.
Pierwszy z nich to palmy kurpiowskie, 2 nawet 3
metrowe konstrukcje zdobione na niemal całej
długości bibułkowymi kwiatami, drugie to
podhalańskie równie wysokie, zwieńczane
wielkim bukietem z bazi, bukszpanu, sztucznych
kwiatów i wstążek oraz mniejsze, wileńskie
wykonywane z suszonych kwiatów i traw.

Copyright © Muzeum Technik Ceramicznych w Kole 2022

Template by Joomla Themes & Copywriter.