Ekspozycja prezentująca odkrycia dwóch sezonów wykopalisk archeologicznych prowadzonych na zamku w Kole w sierpniu 2019 r. i we wrześniu 2020 r. przez zespół naukowców z łódzkiej Pracowni Archeologicznej „Trecento” we współpracy z Instytutem Archeologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Przedsięwzięciem kierowali dr Tomasz Olszacki i prof. Artur Różański. Prace wspomagał wiceprzewodniczący rady kolskiego muzeum Piotr Śniegocki. Badania finansował Wielkopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków.

Wystawa przygotowana specjalnie na rocznicę lokacji dokonanej przez króla Kazimierza Wielkiego, budowniczego warowni. Ważnym elementem wystawy są insygnia władzy: korona, berło i jabłko – wypożyczone z Kowala, rodzinnego miasta monarchy oraz możliwość zapoznania się z tekstem dokumentu lokacyjnego, jaki dla Koła wydał 18 lipca 1362 r. król Kazimierz Wielki. Pozostałą część ekspozycji stanowią znaleziska. Podczas prac przy najstarszej części zamku, którą są pozostałości wieży mieszkalnej (donżonu) znajdującej się w północnej części, czyli rezydencji królewskiej, w wapiennej wylewce fundamentowej znaleziono monetę - kazimierzowski kwartnik (półgrosz) wybity w mennicy krakowskiej w latach 1367 – 1370. Bardzo rzadko spotykany i krótko emitowany. Z postacią króla na awersie i piastowskim orłem na rewersie. Z kolei podczas kolejnych prac badawczych prowadzonych w otoczeniu zamku znaleziono tysiące eksponatów, m.in. fragmenty ceramiki, w tym renesansowych kafli piecowych i zamkowych dachówek, elementów metalowych, grotów do bełtów kusz oraz okuć rycerskich pasów. Najcenniejszy jest pierścień należący do dostojnika lub króla Kazimierza Jagiellończyka, który na naszym zamku spotykał się z rycerstwem i szlachtą.

Znaleziskom archeologicznym towarzyszy bogata część ikonograficzna pokazująca jak zmieniał się zamek i jego otoczenie na przestrzeni minionych wieków oraz koski fajans okolicznościowy z wcześniejszych rocznic lokacji miasta.

Samorządowa Instytucja Kultury
Miasta Koło

Jesteś tutaj:
Historia muzeum

Historia muzeum

Pomysł utworzenia muzeum w Kole powstał w okresie II Rzeczypospolitej. Jednym z inicjatorów był Czesław Freudenreich. Utworzył on w swojej Fabryce Fajansu i Majoliki miejsce na dawne i współczesne wyroby fajansowe. Niestety wybuch II wojny światowej spowodował rozproszenie zbiorów.

Również w okresie międzywojennym zrodził się pomysł utworzenia muzeum w pałacu hr. Kreutzów w Kościelcu. Jego urzeczywistnienie nastąpiło w 1948 r. Urząd Wojewódzki w Poznaniu utworzył Muzeum Rejonowe w Kole z siedzibą w Kościelcu. Na stanowisko kierownika powołano Jana Szczepankiewicza – kierownika referatu kultury i sztuki starostwa kolskiego. Zbiory pochodziły najczęściej z majątków ziemskich. Akcję gromadzenia prowadzono do połowy 1947 r. wtedy władze centralne zadecydowały o likwidacji takich terenowych muzeów. Zebrane muzealia zdeponowano w Muzeum Wielkopolskim w Poznaniu.

Kolejnym razem idea utworzenia muzeum pojawiła się podczas obchodów 600-lecia miasta Koła w 1962 r. Zorganizowano wówczas bogatą wystawę zabytków pochodzących z terenu Ziemi Kolskiej. W 1970 r. dzięki staraniom kierownika Wydziału Kultury Jana Wyszkowskiego oraz przychylności przewodniczącego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kole Władysława Ciupy i członków tegoż prezydium, uzyskano dotację na wykupywanie muzealiów znajdujących się w posiadaniu osób prywatnych. W 1972 r. przy Powiatowym Domu Kultury zorganizowano dział ds. kultury regionalnej. Jego kierownictwo powierzono mgr etnografii Jolancie Ruchlewicz-Oblizajek. W maju 1972 r. w Powiatowym Domu Kultury otworzono pierwszą wystawę zbiorów Izby Pamiątek Ziemi Kolskiej, na której zaprezentowano rzeźbę ludową twórców wywodzących się z powiatów: kolskiego, turkowskiego i konińskiego. W tym samym roku decyzją Prezydium Miejskiej Rady Narodowej część XIX-wiecznej kamienicy przy ul. M. Kajki 44 przydzielono na potrzeby Izby Pamiątek. W 1974 r. pojawiła się koncepcja zorganizowania Muzeum Ceramiki. W zamyśle pomysłodawców miało ono obejmować nie tylko wyroby ceramiczne. Ale zamierzano w istniejących zabudowaniach fabrycznych po Freudenreichach wydzielić część z zachowanym piecem do wypału fajansu i tam stworzyć skansen produkcji wyrobów ceramicznych. Planowano także wykupić willę Czesława Freudenreicha i w niej urządzić muzeum.

Od 1 lipca 1975 r. placówka funkcjonowała pod nazwą Muzeum w Kole. W tym samym roku decyzją wojewody utworzono muzeum Okręgowe w Koninie, które powstało z połączenia muzeów: Zagłębia Konińskiego w Koninie i placówek w Kole, Słupcy, Turku, Pyzdrach i Głuchej Puszczy. Od dnia 1 stycznia 1979 r. w wyniku zmian organizacyjnych Muzeum w Kole stało się oddziałem Muzeum Okręgowego w Koninie. Stanowisko dyrektora objęła magister historii Maria Andre. Podczas niespełna trzyipółletniego kierownictwa Marii Andre uporządkowano zbiory muzealne oraz działalność wystawienniczą ukierunkowano pod kątem przyjętego profilu muzeum związanego z technikami ceramicznymi. Pojawiła się obecna nazwa placówki: Muzeum Technik Ceramicznych w Kole. Od lutego 1982 r. dyrektorem został magister archeologii Jerzy Rybacki. Wykształcenie dyrektora ukierunkowało również profil działalności placówki. W tym czasie w sposób istotny wzbogacono dział archeologiczny Muzeum. Od 1984 r. placówki muzealne w Kole, Turku, Słupcy i Pyzdrach uzyskały status samodzielnych jednostek organizacyjnych. W 1991 r. dyrektorem został dr nauk humanistycznych Józef Stanisław Mujta, regionalista kolski. Muzeum w tym okresie ukierunkowało się na badania dziejów Ziemi Kolskiej, czego efektem były liczne publikacje. W 2004 r. placówka została przekształcona w samorządową instytucję kultury, Od 1 listopada tego roku funkcję dyrektora sprawowali: Krzysztof Witkowski, Bartłomiej Grzanka i Aleksandra Ossowska. Obecnie dyrektorem muzeum jest Tomasz Nuszkiewicz.

 

Jolanta Ruchlewicz-Oblizajek

mgr Jolanta Ruchlewicz-Oblizajek
organizator Muzeum i dyrektor w latach 1972-1979

Copyright © Muzeum Technik Ceramicznych w Kole 2022

Template by Joomla Themes & Copywriter.