Ekspozycja prezentująca odkrycia dwóch sezonów wykopalisk archeologicznych prowadzonych na zamku w Kole w sierpniu 2019 r. i we wrześniu 2020 r. przez zespół naukowców z łódzkiej Pracowni Archeologicznej „Trecento” we współpracy z Instytutem Archeologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Przedsięwzięciem kierowali dr Tomasz Olszacki i prof. Artur Różański. Prace wspomagał wiceprzewodniczący rady kolskiego muzeum Piotr Śniegocki. Badania finansował Wielkopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków.

Wystawa przygotowana specjalnie na rocznicę lokacji dokonanej przez króla Kazimierza Wielkiego, budowniczego warowni. Ważnym elementem wystawy są insygnia władzy: korona, berło i jabłko – wypożyczone z Kowala, rodzinnego miasta monarchy oraz możliwość zapoznania się z tekstem dokumentu lokacyjnego, jaki dla Koła wydał 18 lipca 1362 r. król Kazimierz Wielki. Pozostałą część ekspozycji stanowią znaleziska. Podczas prac przy najstarszej części zamku, którą są pozostałości wieży mieszkalnej (donżonu) znajdującej się w północnej części, czyli rezydencji królewskiej, w wapiennej wylewce fundamentowej znaleziono monetę - kazimierzowski kwartnik (półgrosz) wybity w mennicy krakowskiej w latach 1367 – 1370. Bardzo rzadko spotykany i krótko emitowany. Z postacią króla na awersie i piastowskim orłem na rewersie. Z kolei podczas kolejnych prac badawczych prowadzonych w otoczeniu zamku znaleziono tysiące eksponatów, m.in. fragmenty ceramiki, w tym renesansowych kafli piecowych i zamkowych dachówek, elementów metalowych, grotów do bełtów kusz oraz okuć rycerskich pasów. Najcenniejszy jest pierścień należący do dostojnika lub króla Kazimierza Jagiellończyka, który na naszym zamku spotykał się z rycerstwem i szlachtą.

Znaleziskom archeologicznym towarzyszy bogata część ikonograficzna pokazująca jak zmieniał się zamek i jego otoczenie na przestrzeni minionych wieków oraz koski fajans okolicznościowy z wcześniejszych rocznic lokacji miasta.

Samorządowa Instytucja Kultury
Miasta Koło

Jesteś tutaj:
Nowa wystawa - „Jerzy Hoffman. Kino z historią w tle”

Nowa wystawa - „Jerzy Hoffman. Kino z historią w tle”

W naszym muzeum można już zobaczyć nową wystawę - „Jerzy Hoffman. Kino z historią w tle”.

Muzeum Kinematografii w Łodzi we współpracy ze Studiem Filmowym „Zodiak” Jerzy Hoffman Film Production oraz Filmoteką Narodową w Warszawie przygotowało wystawę monograficzną poświęconą twórczości jednego z najwybitniejszych twórców polskiego kina. Wystawa ukazuje jego ogromny dorobek artystyczny, od pierwszych filmów dokumentalnych i fabularnych powstających we współpracy z Edwardem Skórzewskim, aż po wielkie produkcje filmowe, takie jak „Pan Wołodyjowski”, „Potop”,„Ogniem i mieczem” i „1920. Bitwa Warszawska”.

 

Na wystawie zobaczyć można zdjęcia z planów filmowych, przedstawiające Jerzego Hoffmana przy pracy z wybitnymi polskimi aktorami, operatorami filmowymi, scenografami. Jest to unikalny zbiór wcześniej nie publikowanych materiałów, które po raz pierwszy będzie można obejrzeć właśnie na wystawie w formie wielkoformatowych fotografii uzupełnionych o teksty wywiadów z Jerzym Hoffmanem przeprowadzonych przez Stanisława Zawiślińskiego.

Jerzy Hoffman urodził się 15 marca 1932 r. w Krakowie, w rodzinie lekarzy. Dzieciństwo spędził w Gorlicach. W roku 1940 został wywieziony na Syberię. Do Polski wrócił po zakończeniu wojny. Świadectwo maturalne otrzymał w Bydgoszczy w 1950 roku. Studiował na Wydziale Reżyserii WGiK w Moskwie, który ukończył w roku 1955. Zadebiutował krótkometrażowym filmem dokumentalnym „Czy jesteś wśród nich?” (1954) zrealizowanym wspólnie z Edwardem Skórzewskim. Kolejne ich filmy, „Uwaga, chuligani" i „Dzieci oskarżają", zapoczątkowały tzw. czarną serią w polskim dokumencie. Współpraca Hoffmana i Skórzewskiego trwała do 1966 roku. Zrealizowali razem ponad dwadzieścia filmów dokumentalnych i trzy pełnometrażowe filmy fabularne: „Gangsterzy i filantropi" (1962), „Prawo i pięść" (1964) i „Trzy kroki po ziemi" (1965). Samodzielnie, jako fabularzysta, Hoffman zadebiutował filmem telewizyjnym „Ojciec" (1967). Przełomowym momentem w jego karierze były ekranizacje „Pana Wołodyjowskiego" (1969) i „Potopu" (1974) Henryka Sienkiewicza. W 1975 roku drugi z tych filmów przyniósł Hoffmanowi nominację do Oscara. Przebojami kasowymi stały się filmowe adaptacje „Trędowatej" Heleny Mniszkówny (1976), którą obejrzało w kinach prawie dziesięć milionów Polaków, oraz „Znachora" Tadeusza Dołęgi-Mostowicza (1982). W 1980 roku Jerzy Hoffman został kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego „Zodiak", który działał do roku 1997. W latach 1983-1987 był wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. W 1988 roku Hoffman zaczął starać się o ekranizację ostatniej części trylogii Sienkiewicza, „Ogniem i mieczem" Zamiar udało mu się zrealizować dopiero dziesięć lat później. Film obejrzała w kinach rekordowa w postkomunistycznej Polsce liczba widzów - ponad siedem milionów. W roku 2003 reżyser zekranizował „Starą baśń” Józefa Ignacego Kraszewskiego. W następnych latach realizował czterogodzinny dokument pt.: „Ukraina - narodziny narodu", który ukończył w roku 2007. Trzy lata później stanął za kamerą na planie filmu „1920. Bitwa Warszawska" To trzynasty film fabularny w jego karierze.

Nowa wystawa - „Jerzy Hoffman. Kino z historią w tle”
W naszym muzeum można już zobaczyć nową wystawę - „Jerzy Hoffman. Kino z
historią w tle”. Muzeum Kinematografii w Łodzi we współpracy ze Studiem Filmowym
„Zodiak” Jerzy Hoffman Film Production oraz Filmoteką Narodową w Warszawie
przygotowało wystawę monograficzną poświęconą twórczości jednego z najwybitniejszych
twórców polskiego kina. Wystawa ukazuje jego ogromny dorobek artystyczny, od pierwszych
filmów dokumentalnych i fabularnych powstających we współpracy z Edwardem
Skórzewskim, aż po wielkie produkcje filmowe, takie jak „Pan Wołodyjowski”, „Potop”,
„Ogniem i mieczem” i „1920. Bitwa Warszawska”. Na wystawie zobaczyć można zdjęcia z
planów filmowych, przedstawiające Jerzego Hoffmana przy pracy z wybitnymi polskimi
aktorami, operatorami filmowymi, scenografami. Jest to unikalny zbiór wcześniej
niepublikowanych materiałów, które po raz pierwszy będzie można obejrzeć właśnie na
wystawie w formie wielkoformatowych fotografii uzupełnionych o teksty wywiadów z
Jerzym Hoffmanem przeprowadzonych przez Stanisława Zawiślińskiego.
Jerzy Hoffman urodził się 15 marca 1932 r. w Krakowie, w rodzinie lekarzy. Dzieciństwo
spędził w Gorlicach. W roku 1940 został wywieziony na Syberię. Do Polski wrócił po
zakończeniu wojny. Świadectwo maturalne otrzymał w Bydgoszczy w 1950 roku. Studiował
na Wydziale Reżyserii WGiK w Moskwie, który ukończył w roku 1955. Zadebiutował
krótkometrażowym filmem dokumentalnym "Czy jesteś wśród nich?” (1954) zrealizowanym
wspólnie z Edwardem Skórzewskim. Kolejne ich filmy, "Uwaga, chuligani" i "Dzieci
oskarżają", zapoczątkowały tzw. czarną serią w polskim dokumencie. Współpraca Hoffmana i
Skórzewskiego trwała do 1966 roku. Zrealizowali razem ponad dwadzieścia filmów
dokumentalnych i trzy pełnometrażowe filmy fabularne: "Gangsterzy i filantropi" (1962),
"Prawo i pięść" (1964) i "Trzy kroki po ziemi" (1965). Samodzielnie, jako fabularzysta,
Hoffman zadebiutował filmem telewizyjnym "Ojciec" (1967). Przełomowym momentem w
jego karierze były ekranizacje "Pana Wołodyjowskiego" (1969) i "Potopu" (1974) Henryka
Sienkiewicza. W 1975 roku drugi z tych filmów przyniósł Hoffmanowi nominację do Oscara.
Przebojami kasowymi stały się filmowe adaptacje "Trędowatej" Heleny Mniszkówny (1976),
którą obejrzało w kinach prawie dziesięć milionów Polaków, oraz "Znachora" Tadeusza
Dołęgi-Mostowicza (1982). W 1980 roku Jerzy Hoffman został kierownikiem artystycznym
Zespołu Filmowego "Zodiak", który działał do roku 1997. W latach 1983-1987 był
wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. W 1988 roku Hoffman zaczął starać się
o ekranizację ostatniej części trylogii Sienkiewicza, "Ogniem i mieczem". Zamiar udało mu
się zrealizować dopiero dziesięć lat później. Film obejrzała w kinach rekordowa w
postkomunistycznej Polsce liczba widzów - ponad siedem milionów. W roku 2003 reżyser
zekranizował „Starą baśń” Józefa Ignacego Kraszewskiego. W następnych latach realizował
czterogodzinny dokument pt.: "Ukraina - narodziny narodu", który ukończył w roku 2007.
Trzy lata później stanął za kamerą na planie filmu "1920. Bitwa Warszawska". To trzynasty
film fabularny w jego karierze.

Copyright © Muzeum Technik Ceramicznych w Kole 2022

Template by Joomla Themes & Copywriter.