W samym sercu Paryża, na wyspie św. Ludwika, na brzegu Sekwany mieści się założona w 1838 r. Biblioteka Polska. Jej twórcy, emigranci po powstaniu listopadowym 1830 r. skupieni w Towarzystwie Historyczno-Literackim, w tym m.in. Adam książę Czartoryski, Karol Sienkiewicz, Julian Ursyn Niemcewicz, Adam Mickiewicz pragnęli stworzyć bibliotekę gromadzącą polskie piśmiennictwo narodowe, ośrodek intelektualny dla emigrantów oraz archiwum dokumentujące życie polskiej emigracji na francuskiej ziemi. Z czasem biblioteka zaczęła gromadzić także obiekty muzealne, dziś zebrane w Muzeum Adama Mickiewicza oraz Saloniku Fryderyka Chopina, jak również obrazy i rzeźby autorstwa Polaków tworzących w Paryżu. Wystawa opowiada o tym wyjątkowym miejscu, które w okresie zaborów i po II wojnie światowej przed długie lata było prawdziwą „wyspą wolności”.

 

Więcej …

Samorządowa Instytucja Kultury
Miasta Koło

Jesteś tutaj:
Zapowiedzi wystaw Zapach zapamiętany

Zapach zapamiętany

Zapach zapamiętany

Z każdym wspomnieniem związany jest zapach.

Jest tym jednym, jedynym, tylko jednemu wspomnieniu przypisanym. ZAPACH. Pojawia się wraz z pierwszym haustem powietrza, którym zachłystujemy się w chwili narodzin. Odtąd oddychamy zapachami, zapachy towarzyszą nam przez całe życie. Niektóre zapisują się niezwykle mocno w naszej pamięci. Stają się niewidzialnym kodem, który każdy z nas nosi w sobie. Są kodem-kluczem do tej części naszej duszy, gdzie przechowujemy wspomnienia.

ZAPACH ZAPAMIĘTANY.

Wystarczy niespodziewany impuls, jakiś „pstryk” i – niczym widok pudełka świeczek choinkowych w wierszu K. I. Gałczyńskiego „Spotkanie z matką” – „serce trąci i sercem zatrzęsie”. Wracają wspomnienia o ludziach, zdarzeniach i miejscach dla nas szczególnych. W cieple zapachem przywołanych wspomnień – grzejemy duszę.Wystarczy, że poczujemy choćby najsłabszy cień ZAPACHU ZAPAMIĘTANEGO, a powróci najodleglejsza chwila. „Ludzie bowiem mogą zamykać oczy na wielkość, na grozę, na piękno i mogą zamykać uszy na melodie albo bałamutne słowa. Ale nie mogą uciec przed zapachem. Zapach bowiem jest bratem oddechu” (P. Suskind, „Pachnidło”).

Mój ZAPACH ZAPAMIĘTANY łączy się z dzieciństwem.

Wtedy każde wakacje spędzałam na wsi. Kiedy latem jadę na wieś, zapach lipcowych łąk, skoszonej trawy, rozgrzanej słońcem przenosi mnie w tamten cudowny czas niewinnej, dziecięcej swobody. Wystarczy powiew wiatru znad pól koniczyny i znów czuję, że wszystko dopiero przede mną.

Interesują mnie emocje innych ludzi. Dlatego chcę zapytać o ZAPACH ZAPAMIĘTANY znane i cenione przeze mnie osoby ze świata sztuki, literatury, biznesu. Chcę w ich opowieściach poszukać inspiracji do mojej twórczości. ZAPACH ZAPAMIĘTANY to także emocje. Można o nich opowiedzieć słowem, muzyką, obrazem.

Wyjątkowe tematy  wymagają wyjątkowych środków artystycznych. Ja do swojej opowieści o ZAPACHU ZAPAMIĘTANYM wybrałam porcelanę. Tworząc obrazy z porcelany, posłużę się fakturą i kolorem. Tak jak Chińczycy za czasów dynastii Tang i Ming, tak i ja wykorzystam barwną paletę tlenkową oraz metale szlachetne: złoto i platynę. Mam nadzieję, że powstałe prace, oglądane przez pryzmat ZAPACHU ZAPAMIĘTANEGO, są ciekawą opowieścią o tym, co odegrało w naszym życiu istotną rolę i co jest nadal ważne. Każdemu obrazowi towarzyszą słowa, które stały się inspiracją do jego powstania. Mam nadzieję, że wszyscy Autorzy, których zaprosiłam do mojego projektu, odczuwają nie mniejszą satysfakcję z efektu naszej współpracy, niż ja.

Beata Maria Orlikowska

Uprawia ceramikę unikatową i malarstwo sztalugowe. Założycielka grupy twórczej „Od dawna”, realizującej plenery, wystawy i spotkania  „Na ceramicznym szlaku”. Długoletni komisarz Ogólnopolskich Plenerów Ceramicznych w Fabryce Porcelany w Chodzieży. Aktywnie współpracuje z polskim przemysłem ceramicznym, ma swój udział w projektach  wielu kolekcji  użytkowych i artystycznych.

Urodziła się w 1964 r. w Koszalinie. W 1990 r. ukończyła Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu, na Wydziale Ceramiki i Szkła – pracownia ceramiki unikatowej prof. Krystyny Cybińskiej oraz ceramiki użytkowej prof. Rufina Kominka; ponadto uzyskała aneks do dyplomu w pracowni malarstwa prof. Stanisława Kortyki.

Autorka dziesiątków obrazów wielko- i małoformatowych, wykonanych w porcelanie, przy użyciu techniki tlenkowej. Wrażliwości estetycznej i nawiązaniu do tradycyjnych środków wyrazu chińskich mistrzów sztuki, towarzyszy różnorodność tematyczna – od wizerunków architektonicznych (staropolskie dworki, przedwojenne kamieniczki, fragmenty ulic), nadmorskich krajobrazów przez portrety i akty, po  abstrakcje. Niepowtarzalna, szlachetna forma, wyrażająca się w delikatnym rysunku i pastelowych odcieniach, wzbogaconych złotem i srebrem – to znak firmowy Beaty Marii Orlikowskiej.

Uczestniczka wielu wystaw w Polsce, m.in. we Wrocławiu, w Kołobrzegu, Zakopanem, Warszawie i za granicą, m.in. Niemcy, Włochy, Luxemburg. Miała liczne wystawy indywidualne, m.in. w Chodzieży, Szczecinie, Warszawie i Berlinie. Brała udział w konkursach, m.in.: w warszawskim konkursie Polska Ceramika Współczesna Instytutu Wzornictwa Przemysłowego w 1989 r., International Ceramics Festival Mino w Japonii w 1992 r., w Festiwalu Sztuki Otwartej w Luksemburgu w 1997 r.  – jest  laureatką tego festiwalu.

Prace Beaty Marii Orlikowskiej znajdują się w zasobach muzealnych, m. in. w Muzeum Wikliniarstwa i Chmielnictwa w Nowym Tomyślu, a także w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.

W rodzinnym Koszalinie znana jest z autorskich projektów i wykonania wielu nagród, m.in. Koszalińskich Orłów (nagrody prezydenta miasta Koszalina) czy Bursztynowego Mikrofonu (nagroda Radia Koszalin).

Swoje prace przekazuje również na liczne aukcje, z których dochód przeznaczany jest na cele charytatywne, głównie na rzecz dzieci.

_____________________________________________________________________________

wystawa czasowa | czas trwania: 7 luty 2019 - 30 marca 2019

wystawa przygotowane we współpracy z Agencja Zegart

Agencja Zegart

Sponsor wystawy

Polskie Fabryki Porcelany "Ćmielów" i "Chodzież"

Copyright © Muzeum Technik Ceramicznych w Kole 2021

Template by Joomla Themes & Copywriter.